sumar og haust, sol og vind








Sommaren var eit herleg eventyr. Eg gikk i fjell, naut varmen som ko  og aldri ville gå, spiste bær og leste bøker (bok). Eg sykla og tenkte på hausten, at den måtta komma no no no. For med hausten kom Bergen, og med Bergen kjem livet. For livet gikk på den aller seigaste funksjonen på lp-spillaren i sommar, slik at ein rakk ikkje gjæra noko meir enn det ein skulle, men det gikk berre så treigt. Det late bondeliv som det heiter. Men endeleg kom august og eg pakka alt eg eigde og fløy ned til den finaste byen. 


Eg har flytta inn i verdensbestekollektiv (sjekk instagram) kor eg bor med tre av dei beste. Huset ligg i eit smau og er fra 1700 talet og har osvn og hage og loft. Hagen har forsåvidt ikkje blitt gjort så mykje med enda, men det har vore tyskere som har sove der, katter som har krangla og ein schitzofren som har raka lauv. Ville tilstander i knøsesmauet 12. 

Først var det ingentin å gjæra, så me laga god mat, såg på seriar, hjalp fine folk å flytte, drakk vin og smilte mot sola. Så kom fadderuka og nytt studie og herlighet som tempoet fordobla seg. Atter ein gong vart det lange dagar på kvarteret, urolege sjeler på lesesalen, filmsøndag, våkna til fremmede som ligg på sofaen, spontan proseccofest og så mykje stjålne roser. Bergen full av fjagg og eit treningsabonnemang som støvast ned. 

 

musikk i parken og smørblomst på kjolen

plutselig var sommaren her og det virka som det har lengta etter å spre varme for det har vore så utrulet hett, fint og klamt. før eg dro heim frå bergen for sommaren rakk me eit fint lite bursdagslag i nygårdsparken (den fine delen). her gossa vi oss med grilling, gitar, allsang, jordbær, kanelboller og drømming om neste semester. 

og det grøne herlege graset og den sterke sola ga løfter om ein sommar som skulle vare og som skulle bli den beste hittil. me sang songer me nesten kunne, halta litt på teksta, men det gjor ingenting for me berre tok første verset om igjen. 

og heile dagen hadde eit soundtrack over seg som kunne passa godt inn i p4s sommerhits. og me lo og dansa litt, men satt mest og berre kjente sola farge den bleike sommerhuda vår. 


no er eg heime og overalt rundt meg er det frodig og eg kjenner eg treng dette. alt eg vil er å ligga i enga, laga paier med bær og aldri meir måtte reise meg frå under parasollen.

i sommar skal eg lesa mykje. eg skal lesa alle dei bøkene folk står å diskuterer med raudvinsglas i handa, så kan eg komme å seie at nei den er veldig overvurdert ja. og mens eg les skal eg drikka heimlaga iste og høyre på trea bles i flau vind og gløyma all tid til det ikkje er varmt lengre og ein sovnar fordi ein mest sannsynleg har bada veldig mykje den dagen.

 

me snakkast sikkert. seinare

17.mai!

17.mai i år var berre superduper! Dagen blei kjeeempelang for det var så inderlig mykje som skjedde; og her er litt av det: Vi vart invitert på frokost til gutta krutt: Martin og Jacob. Dette var superkosleg og Jacob & Co hadde laget sang og sto for skikkelig underholdning. Videre vandra vi i tog, var sammen med de beste jentene, dro på resturant, tok ein fest, såg raketter og endte til slutt opp på en brun pub med Andreas og alle dei andre kule folka.







Fin dag med alle dei finaste folka eg veit. 

popcorneffekt



Hei. Sola skin her i bergen. Me sitt ute, korr det enda er litt for kaldt til å gå med olajakke, så me tar på oss kofta. Heile Bergen får popcorneffekt; alle blir glade og lettkledde og ingenting er vanskeleg. Eg vaknar tidleg, med solstrålane; les avisa medan eg et frukost. Sjå på desse bilda om du ikkje abonnerer på avis;

https://www.etsy.com/shop/SophieBlackall?ref=shopsection_shophome_leftnav#

Mead and garden new flowers blow

Laurdag vakna me halvseint og tok frokosten heime. Me sto rett opp og ned attmed toastmaskina og bytta på og brenna brødet. Me kom oss ut til tuben og landa på ein plass me trudde var nærme City University. Andreas hadde nemleg lyst til å sjå på hans potensielle nye nabolag. Det viste seg å væra vanskeligare enn planlagt å finna noko som helst. Så tilslutt hadde me gått tomt for sukkerdrikke frå starbucks og var leie av å gå - så me losjerte oss inn på ein pub.

Her drakk me ein pint kvar under augene på utstoppa dyr, kor minst eit dusin av dei var harer som hang innerst i lokale - creepy og fint på same tid. Så toga me ismåbrisnennover til byen igjen og var klare for å finna ein plass og luncha. Eg masjerte bort til nærmaste pret-a-manger og meinte at dette var plassen. Og det var det! Som eg har sakna deiras rugsbrød med hallumi og papika - det heile toasta saman med spinat og noko sausliknande; herleg!

Så sa me hade og kyssa på hjørnet før eg strena bortover til næraste tube og skulle retning Brick Lane. Medan Andreas dro heim for å lade batteria, skulle eg møte mi aller beste Rosanna. Problemet var berre at eg i motsetning og likheit med Andreas faktisk hadde tomt batteri. Etterkvart som tida gjekk og skjermen min fortsatt var svart og ingen storhåra yorksirejente var å sjå måtte eg finna på noko, tenkte eg. Så eg gjekk inn i ei lita sjappe og spurte så fint eg kunne om å få låne ladar. Det var det ei rå med - så var det bare å venta. Og der eg sjå fikk eit aldri så lite innblikk i denna butikkens gang. Dreve av to sønner av den strenge og stumme pakistaneren som sto i døra og såg utover gata og butikken, kom det fleire lokale typar inn. Var også ei gamal dame der som klaga på at dei var så treige med å få ut lotterivinninga hennar og sto og kommanderte i dei i hytt og gevær. Endeleg var mobilen min opplada og neida dei skulle ikkje ha noko for det. Eg kom meg ut på gata og fekk ringt og endeleg var ho der! Åh, så godt å sjå ho! Me snakka i eitt sett der me vandra nedover tidenes hipstergate (Brick lane). 

Me gjekk på vintagebutikkar og snakka om universitet og det å væra den einaste i kollektivet som kjem heim klokka tre om natta og stjel litt mjøk fra dei andre. Eg kjøpte ein collegegenser med fasanar på som var så stygg at den var fin. Me spaserte og skravla i munnen på kvarandre og plutseleg måtte me seie hade og ser deg snart og begge hadde veldig triste smil. 

Så dro eg heimover, mot sør. Bygningane vart litt meir falleferdige, men latteren vart hjertelegare. Vel heime tok me eit par skiver og bestemte oss for å dra på byen. Med voks i håret og cash i lommen dro me på jakt etter øl. Og me fann massevis! Me møtte eit par som ville ha med oss videre på tokt, me endte opp i ein kjeller av ein nattklubb som absolutt ikkje hadde aircondition og me satt og skreik og var glade i lag. Kvelden endte relativt seint (eller kjempetidleg, kjem an på) - type sju om morningen. Litt over edru kjøyrte eg og Andreas med drosje til The breakfast club kor me banka på og ville ha frokost - forståeleg nok var dei stengt og me bussa heim og sov. Me vakna seinare den søndagen i dårleg form og låg og syntes synd på oss sjølv og gjekk i pysjamasen til butikken og kjøpte meir honeyroasted ham og masse vatn. På kvelden fikk me karra oss til ein burgerresturant og bestilte to store milkshakes som me eigentleg drakk oss mette på før burgeren kom. Me gjekk heim i regnet, fornøgde og forelska. 

På mandagen dro me på The Breakfast club igjen! No var det heldigvis ope og me var ikkje fulle. Eg bestilte egg benedict og Andreas full american. Hollandaisesausen hadde ein tanke for mykje smør, men ellers var den heilt grei! Ikkje noko som slår norsk røklaks då, men ein kan ikkje klaga. Om ein skal hot må ein ha like myjke flask som oss; kvar gong me var her vart det kjempekø rett etter me hadde fått bord. Om ein verkeleg har sett for seg dette kan det væra lurt å reservere bord på forhånd. 

Etter frokost gjekk me til camden kor me gjekk litt rundt i marknadane og vurderte servicen og pågåenheita til selgarane. Det duskregna og London viste seg frå våsida si. Me tok ein øl i ein kosleg bar mens me såg på husbåtane som flaut stille forbi kanalen og forvirra turistar som pekte på all maten dei solgte i bodene. 


Videre tok me tuben ned til Covent Garden for å finna ein plass dei solgte scones! Dette tok ein halv evigheit å finna så når me endelig fant kafeen handla det om liv eller død. Etter å ha ete oss mette på afternoon tea gjekk me kvar vår veg igjen. Andreas skulle møte ein kompis mens eg fikk litt etterlengta tid til shopping. Eg fikk imidlertid tidleg nok når eg befant meg på oxfordstreet og folkemengda berre vart tettare og tettare. Sliten men nøgn tok eg bussen heim, kor eg møtte A og søvna relativt rask til ein tankelaus actionfilm. Ein blir litt sliten av å besøke storby, så det er godt å ha nokon å gjere det saman med.

Dagen etter spiste me frokost heime for å minske matmengden me hadde oppretta etter nokre besøk på tesco... Med solbrillane på nasen gjekk me mot bussen. Lufta var full av vår, parken ved huset vårt hadde kledd seg i tulipanar og himmeleg var herleg blå. Det var den siste dagen i London og me hadde bestemt oss for å ha ei stram plan for å få noko ut av dagen. Ferda gjekk til National Nature History Museum. Me såg på "Wildlife photographers of the year" - som var ei utstilling me utrulege naturbilde som fekk ein til å innsjå kor fin ei verd me lever i.

Siste stopp var Poppies korr me hadde lunsj. Det var eit skikkeleg fish and chips måltid med fingertjukke chips, crispy fisk og tonnevis med majones. Me rusla mot tuben og begynte på reisa heim. Eg kjente ei kjensle av å ville væra her ei uke til og samtidig glede meg til å komme tilbake til Bergen. Eg sovna på toget til Gatwick og vart kjempestressa for at me ikkje skulle rekke det når eg plutseleg såg på klokka. Heldigvis er A ganske roleg når eg er uroleg, og med kofferten flagrande etter oss rakk vi det ganske så bra. Så flaug meg heim og plutseleg var me i Norge igjen og da var eventyret over. Så vart me stoppa i tollen, fekk gå og måtte betale ekstra for ny billett for det andre selskapet hadde gått konkurs. Slik kan ei heimreise gå. Så bussa me heim til Nygårdshaugen og sovna så snart hovudet traff puta.

Onsdagsmorgon vart eg ringt av mor som lurte på om eg ville heim til helga. Litt dyr barnevakt hadde eg sagt men såklart. Og før eg visste ordet av det (to dagar seinare) satt eg på eit fly igjen. Denne gongen med skikkelig forskjølelse og ei hvis glede over å kunne væra sjuk heime. I helga fikk eg sett alle mine gode venner igjen og kosa meg glugg i hjel med fullt kjøleskap, natur, babylatter og kjærleik. 

No sitt eg her etter ein begivenhetsrik onsdag. Berre så dumt eg er så dårleg til å ha med meg kamera. Men det høyres litt slik ut; vakne alt for seint og sminke og pusse tennene samtidig, forelesning med engelsk fonetikk, pause med te og baguett, forelesning med fine folk om det som skjer i Ukraina og føle seg oppdatert, lunsj som var foccatia med bacon, brie, pesto, aioli og masse grøntfor, spasertur med A, te og kaffe med Oda på kvarteret, gåtur på Nordes med musikk som følgesvenn og med sola i ansiktet, middag med Oda, rullekakelaging med Oda og snipp snapp snute no er eg kjempetrøytt.

 

Dag 1 - breakfast club, pub og kos

før eg dro til london hadde eg besøk av desse tre tullingane. eg veit ærleg talt ikkje kva som skjer her på dette bildet. me hadde pålegglunsj med masse godt og snakka om eventyra deira fra gårsdagens utgåing. etterpå vart me så mette at me la oss i senga i skje, og sovna der rett som det var. så måtte me seie hade bra og sjåast etter helga, for no måtte eg pakka og gjera meg klar for england!

etter buss, fly og tog var me endeleg fremme i london. me bur i ei leilighet gjennom airbnb. me gjekk heilt bananas på tesco og kjøpte inn mykje digg og vart supermette og slokna relativt fort med desperadospromille i blodet.


morgonen etter ordna vi oss på å gå ut for frokost. me gikk på breakfast club, som er ein superhipp stad med 60-talls interør, blanda med litt hipsterinntrykk. her spiste andreas full monty og eg tok ein banana og bacon french toast, som begge var valuta for pengene og vel så det. om einskal ha ein skikkeleg engelsk frokost i england burde ein gå hit! dei har og full amerikansk frokost, egg benedict og mykje anna godt!


Vidare tok me tuben til Bucingham Palace, kor me tok nokre obligatoriske turisbilder med mobilen. Deretter rusla med ned mot Trafalgar squere kor me gjekk på national portait gallery. Her gjekk me i dei endelause romma med maleri og svima og las og såg og tok inn. Folk sto med nasen inn i portrettmaleri og var omtrent som eit portrett sjølv. Etter dette eder bilderekka mi, men me fortsatte! Me tok tuben heim, stoppa på ein lokal pub som var tatt rett ut av ein engelsk film, drakk to pints kvar og vart ganske brisne der me hoppa å bussen heilt heim. Etter å ha sosialisert oss litt med det Argentiske paret som me bor saman med tok me bussen til ein stad å eta. Det vart Nandos med spicy kylling og endelause mengder brus. Så fulgte ein aldri så liten barrunde, kor me til slutt endte opp på den lokale puben igjen, kor det var krangling og fulle bartendarar og me flira og glana og hadde det ganske få fint der me satt. No sit me på kvar vår respektive pc, og skal snart ta oss frukost. Eg gikk nemleg litt meir bananas på Morrisons i går, eg saknar engelske matvarar slik at eg berre måtte kjøpa inn alskens ubukelege småpakkar med vårrullar, posar med chips med rar smak og masse crumpets. 

 





helgatanker

eg er fjerdemann i køen på hm. alle har det same i handa som meg. alle har dei same forventningane til lørdagskvelden. lys, glitter og a little party never hurt nobody. tynn strømpebukse, 30 denier som kommer til å rakne sammen med kvelden, eller holde ut med moroa. fire strømpebukser, kjøpt og betalt av fire ukjente jenter, samtidig som vi alle har noe til felles. me skal ruste oss opp i svart nylon, vera sterke og forhåpentlegvis komme heim med lykkepromille og sovna med eit smil om munnen. 


søndag. bergen gjev oss det verste av sitt regn/blåsbortvær. vindusrutane på lesesalen druknar. hjernen druknar, hjartet druknar. brødskive med makrell i tomat og tømmermenn til kveldsmat. tar opp et nytt brød, som skal tine over natta, samtidig som den nye veka skal tine. søndagen skal sakte tørke seg sjølv opp med ein skitten klut, setta han på vask og skifta dette våte fortauet med noko meir vårleg. me får det me vil. tirsdag formiddag bles det varmt i det nydusja (og fluffy) håret, asfalten er tørr og crispy og trea trugar med å ta på seg den grønne drakta.

kilde

 

eg og andreas skal til london denne helga. me skal eta god mat, drikka alle muleg slags bra øl, gå på marknad, snakka masse engelsk, sitte i park, gjera turistting og gå på museum. eg gler meg kjempemykje, og har store planer om å ta med meg kamera, så stayed turned og slik.  

sol og paitider

Sola har titta fram i Bergen. Alle tek på seg solbrillar så fort dei vinn og dopper boblejakka. Berre fordi me lengtar slik etter våren. Ein kan seie kva ein vil om vinter, men den får oss til å prisa våren som ingen andre. Eg og Anna jakta på sol og crossainter og fant akkurat den rette kombinasjonen på Cafe Opera her ein dag. Ellers synes eg og det er ein fint vær for baking. Eg vil ikkje utsette meg for lenge i denne kulda, men eg likar utekjensla med all denne sola. Derfor tykkjer eg det passar fint å baka brød, pai og andre gode ting til å putte i mummen på eit solfylt kjøkkenbord. Det kjens så bra å røre saman ein deig mens solstrålane leiker over det gamle trebordet, mens du høyrer på lystig musikk og du kjenner gleda stig i takt med muskelverken i eltearmen. 

Her kjem difor ei knakande god oppskrift på squashpai. Likar du ikkje squash gjer det ingenting, for dette smakar berre sommar, salt og blått hav. Den blir så god og mjuk og smeltar heilt i munnen. Paien fungerer ypperleg til å skjera opp i stykke og ha i frysaren til matpakke ein dag seinare. 

Det du treng:

2 squash 

2 ss salt

1/2 glas olivenolje 

2 glas kveitemjøl

1ts bakepulver

ein persillebunt

1 lauk

pepper

1 pakke fetaost

1 glass kvitost (godt med litt parmesan og om du har ein skalk)

Om morningen, før du går på forelesning, eller ut på tur eller undertøysshopping, riv du dei to squashane i ein bolle og hiv oppi saltet. Dette skal stå i to timar. Pass på at det ikkje blir så veldig mykje lengre for da syg saltet seg inn og alt blir berre supersalt. Når tida har gått bretter du opp ermene og skvisar ut all veska av den revne massa. Etter det har du ein klomp med squash igjen. No er det berre å helle alt oppi samtidig og skvise det saman med fingrene. Det er det som er så kjekt med denne paien; ein treng ikkje noko spesiell rekkefølge eller fancy utstyr; sålenge ein har ei paiform er du good to go! Når du har blanda alt smører du ei paiforrm, klessar alt opp i og smekker den i ovnen på 180 grader, kor den skal stå i ca 40-45 min. Det er viktig at paien er gyllenbrun på toppen, om den er bleik må du steika han litt lengre. Srver som den er eller med litt cherrytomater og spekeskinke. Lykke til!

 

 

lysare dagar


Denne veka har det vore mykje kafeliv. Det er rart kor greit det er å bruka penger når ein akkurat har fått stipend. Me har sete på apollon og hørt bra musikk, me har sete på kvarteret og ete god kake og me har sete på Ad Fontes og drukke gratis te. 



Forrige søndag hadde me bursdagsselskap for Jakob! Litt ut på ettermiddagen hadde Oda og Anna komme til utsetning for å byrja på gulerotkaka. Etter litt ringte det på døra og Martin og Jakob sto utafor, så fine begge to med skjorter og slips. Når jeg kommenterte dette kom det fra Martin på kav stavangersk "Men d e jo søndag!". Og det var det! Me laga eit skikkeleg kalas med kake, kaffi og diskusjon. Me snakka om barndom, kapitalisme, voldtekt og gærne helgaturer. Etter å ha ete opp heile kaka la vi oss ned i den lille store dobbelsenga mi med 23 aviser og magasiner eg har spart opp i det siste og fikk ein real oppdatering på verdas gang og ugang. Me flira høgt om ufine ting, las litt meir i stillheit og las ting høgt når me fann noko vittig. Me tenkte at om dette var ein halvklein serie om studentar på nrk hadde ingen av oss trudd at folk gjær slike ting; ligg i ring på ein søndagskveld og les aviser. "men så er vi så gode" bemerka bursdagsgutten. og det er me, alle saman; gulle gode. 



Så var det ei ny veke. Denne var fyllt med mykjy fint! Eg har prøvd å stått opp klokka 7 kvar dag og nesten fått det til! Har nok drøyd den til 9 en eller to dagar. Som student ein jo strengt tatt ganske lite, men om ein vil stå bør ein gjere noko. Så me sit som oftast med hovudet planta i ei bok, med markeringstusjen klar, riv oss i håret over refleksjonane vi skal gjere oss og alle dei uforståelege termene dei snakkar om på forelesning. Men me overlever, ein må berre ta det eit skritt om gongen. På tirsdag var det trappepiknik med to kalde øl, teppe, telys, fine ord og ein utsikt over heile Bergen, med glitrande lys i nattelufta.  Onsdag inviterte Tonje til bollekveld! Oda og eg stampa inn i den lille hybelen deira og kosa oss godt med boller, saft og film. Det er lite som er betre enn gode folk og mat i lag. 

På torsdag var det duket for vodkatorsdag hos min ven Tobias. Denne gongen hadde med til og med stavmikser for å laga vodkaslushen. SIst gong måtte nemleg eg knusa isen manuelt mens Tobias satt å las russiske dikt i bakgrunnen og med svensk folkemusikk på høgtalerne; det heile fortona seg ganske absurd. På torsdag derimot knuste me is fortare enn svint, sjølv om ting gjekk heller dårleg når promilla steig og me fant ut det var ein god ide og inkludera litt gelatin i blandinga i form av seigmenn. Maksina sa godkveld nesten før ho fekk tida til vise kva ho kunne. Det var iallefall ein lystig kveld med blondie på full guffe og knust potetgull på golvet.

Nå er det atter en gang søndag og både valentinesday og lørdagskveld har vært utrolig suksessfulle! I dag skal eg berre eta god mat, lesa og sjå film med eit stk. fint mannekjøtt. Kva gjer dykk på ein søndag?

dei fattige rike


Bergen skin mykje for tida. Eg vaknar med sol i ansiktet, som buktar seg gjennom gardinene, lagar små maleri på sengetrekket mitt. Eg gløymar kva eg eientleg skal på butikken og kjøpar inn alt eg trur eg treng. Eg sit på lesesalen og les alt eg ikkje treng. Semesteret har begynt men motivasjonen har enda ferie. Sjølv om mange dagar føles uproduktive blir ting litt betre med fine folk rundt meg som seier me har gjort mykje; "me har jo sett film, laga middag, sett på flybilettar og gått ein tur!". 

Ganske ofte er eg her oppe, i dalsida av Bergen. Kor utsikta er like fin som første gong eg såg ho. Eg og Andreas lagar middag fra botn, men det blir nesten alltid ferdig langt etter norsk middagstid, så me et som dei i sør-europa i stadenfor. Også sitt me og ser urørt finalen og drekk øl og ser på flammane som leiker i peisen. 

I går møttest me jentene for å laga taco og sjå wildchild. Me snakka om at det er viktig å elska mat, tabasco og at guttar alltid har ei gutteside av seg og at det er slitsomt men mest fint. Også åt Tonje tre chilifrø fordi ho syntes chili berre smaka som paprika, også daua me litt av latter og fant ut det var best å gå ut på livet. Så me sluka ein skrewdriver kvar og gjekk ut døra for meir. 


I dag vakna me seint, åt frokost klokka to og gjekk til våre respektive plassar for å lesa. Eg gjekk på Cafe Opera for å møte dei to fine skapningane på bildet ovanfor. Lufta var klar og kald, men eg kjenner at våren er på veg. Den ligg å lurar, klar til å ta over så snart vinteren slepp taket. Etter me hadde klaga over at ingen av oss har penger, snakka om Bukowski og at me aldri gjer det me skal gjekk me på kvarteret og spleisa på eit browniesstykke. 



No sitt eg å ser ut over Bergen, som herifrå ser ut som ein kjempestor og kjedeleg by, men den har eigentleg ein veldig passleg storleik og er alt anna enn kjedeleg. Forhåpentlegvis får eg vist dykk det no som eg har kamera! Ellers skal me no laga meddag - fiskekaker og potetstappe, hallo tradisjonsmat! Om dykk ikkje har noko å gjere kan de sjå på desse fine skissane, kjøpa eit lockpicking sett på amazon og bli meister i å åpna låser eller laga dette til ein fin kveld med kvitvin og wes anderson filmar. 



 

Jeg vet du liker bloggen min -> » September 2014 » Juni 2014 » Mai 2014

Sigrid

er en livsnyter som for tiden oppeholder seg i bergen. her er hun student på heltid og gjør alt det en student burde gjøre. hun liker nytt sengetøy, lukten av bøker, te (gjerne med selskap!), turer (til fots, på sykkel eller ski) i norsk natur, late søndager i pysjen med filmmaraton, baconsandwich, nybarberte legger, de fine norske og engelske vennene sine, knitringen fra en lp-plate som snurrer, lange boblebad med en god bok, overnattinger i en sovepose under en stjerneklar himmel, gutter med bart og ullgenser, festivaler, å skrive brev, togturer, lage mat og spise den, regnvær på rette tidspunkt og livet slik generelt. ta gjerne kontakt om det er noe du lurer på; sigridgausen@hotmail.no

Kategorier

Legg meg til som venn bloglovin

Arkiv


hits